زدم فرياد خدايا اين چه رسميست

لطفا برای باز شدن کامل صفحه شکیبا باشید

در ضمن اگه نظر ندی خیلی خود خواهی

خونی که قرمزه رنگ عشقه اما اشکی که بيرنگه درد عشقه

دریا می خوام منم بهت بگم................

دریا بگذار حرفا مو به تو بگم همی شه

فقط با این کار تو دل من آروم می شه

گمشده ی من هنوز نیومده از سفر

به من نداده یارم از خودش حتی خبر

دریا چرا دل من امشب نمی شه آروم

غصه ی بی کسی هام چرا نمی شه تموم

مگه ما تو ساحلت دل همو نبردیم

بعدش با چشم گریون مگه قسم نخوردیم

تو ، تو که مهربونی از همه کس سر تری

برای دلداره من نامه هامو می بری

دریا اگر گذارت به شهره یارم افتاد

ازش بپرس که از من چرا نمی کنه یاد

بهش بگو تو ساحل، منتظرش نشستم

با این که بی وفا شد هنوز م عاشقش هستم

سلام به همه دوستای گلم ممنونم که به من هم سری زدی نظر یادت نره

دستش يخ ميزنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه!! مطمِئن باش يکي شبها بخاطر تو تو دريايي از اشک ميخوابه!! ولي تو اونو نميبيني؟؟ شايدم هيچ وقت نبيني

زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید    ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود؟

زنده را تا زنده است قدرش بدان ،                ورنه بر روی مزارش کوزه گل چیدن چه سود؟   

                                                                                             مخلص شما بهنام

        برای زنده بودنم                                دلیل آخرینم باش

آخر ای دوست كجایی ؟ كه دگر خسته ترینم

به خدا بی تو پریشان شده دنیای حزینم

خانه . بی عطر نفس های تو پژمرده و خسته است .

و از اینجا دل من سیر گرفته است

لحظه ای از پس احساس غریبت تو ببینم .

تو نگاهم كن و یك بار صدایم بزن ای دوست . شعله ای هم تو به فانوس نگاهم بزن

ای دوست .

بال در حال و هوایم بزن ای دوست .

دیر گاهیست نیایی به سراغ دل خسته نكنی یادی از این قاصدك بال شكسته .

كه دگر دیر زمانیست سر یك بوته ی خشكیده نشسته

تو چه دانی كه غم نامدنت . سوخت وجودم. دست نامردمیان شعله زده بود و نبودم

خنجر از پشت به ناحق خوردن . بحر نامردی مردان مردن.

خون دل را به قصاص بی گناهی خوردن .

تو چه دانی كه چه دردی دارد !! و چسان « بغض » به دیوار گلو بگذارد.

و چه شبها ای دوست نم نم درد ز چشمان تر بی گنهی می بارد .

تو كه از آه سحر خون هیچ ندانی . تو ز پروانه ی افروخته پر هیچ ندانی .

به خدا بی تو هوا دودی و در هاله گرد است .

تنم این جا تنهاست و دلم پر ز غم است.

لحظه ها مبهوتند و هوا بحر تنفس چه  كم است .

یاس در بهت سكوت عطرشب بو جاریست .

دست من خسته و محتاج حضور یاریست .

غصه ها آزادند خنده ها در بندند .

دل من محو سكوت همه غم ها به دلم می خندند .

سینه از شعله غم لبریز است .

لحظه ی صبح بهار دل من پاییز است .

باغچه خسته و خواب آلود است .

بلبل از این همه خاموشی گل غمگین است .

بی تو اما اینجا پلك گل غمگین است .

و فقط دست نوازشگر آغوش تورا می خواهد . تا پر از شبنم امید شود و در آغوش تو

جاوید شود .

لحظه ها میگذرد بی تو اما در خواب ! می تپد این سینه هنوز بی تو اما بی تاب .

تو خودت می دانی . بی تو چون می گذرد و خودت می دانی ورنه هر لحظه ی

تنهایی من بی تو در جاده ی سر سبز جنون می گذرد .

« « تو سراپای وجودت ز صفایی تو فقط زاده ی لبخند خدایی » »

و بدان دوست زمانی كه بیایی : نه دگر از نی غم ساز ببینی نه اثر از غم پرواز ببینی

تو چه دانی ؟ چون روی این دلم از سوز بمیرد .

دل بهنام ز غم و حسرت دیروز بمیرد

آنگاه که اشک در چشمانم پر شد و کافي بود پلک بزنم تا روي گونه هايم بلغزد...

آنگاه که تنها نشاني هاي بودنت را گم کردم،آنگاه که از بودن من خسته شدي...

آنقدر کوچک شدم که ديگر هيچ کس مرا نديد،من رفتم و خود را به تنهايي سپردم...

و تو در دنيايي قدم گذاشتي که هيچ کس نشاني آن را نداشت...

بی صدا بود صدايم

                   و کسی نشنيد

                                که چه غوغايی است

                                                     در دل خسته ی من

                                                                     حس تنهايی و

                                                                                      اين

                                                                                     خلق گريزانی

                                                                               می برد هر لحظه مرا

                                                                   به سوی پنجره ی تنهايی

                                                   نه کسی می پرسد

                                   چه شد آن شور

          و آن خنده ی مردم دوستت

   هر کسی

         سر به گريبان خود است

 

 

 

در رویاهایم دیدم که با خدا گفتگو میکنم     

خدا پرسید:"پس تو می خواهی با من گفتگو کنی؟"

من در پاسخ گفتم:"اگر وقت دارید."

خدا خندیدو گفت :"وقت من بی نهایت است."

پرسیدم:"چه چیز بشر، تورا سخت متعجب میسازد؟"

خدا پاسخ داد:

کودکی شان """ این که از کودکی شان خسته می شوند و عجله دارند بزرگ شوند و بعد دوباره پس از مدت ها آرزو حسرت دوران کودکی را میخورند ،این که آن ها وقتشان و سلامتیشان را صرف به دست آوردن ثروتشان میکنند و دوباره ثروتشان را صرف برگرداندن سلامتیشان میکنند .این که با اضطراب به آینده مینگرند و حال خویش را فراموش میکنند.بنابراین نه در حال زندگی میکنند نه در آینده،.این که آنها به گونه ای زندگی می کنند که گویی هرگز نمیمیرند و به گونه ای میمیرند که گویی هرگز اینگونه نترسیدند."

دست های خدا را گرفتم،مدتی سکوت کردیم،و من دوباره پرسیدم:"به عنوان پدر می خواهی کدام درس های زندگی ا به فرزندانت بیاموزند؟"

بیاموزند که درست نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند،بیاموزند که فقط چند ثانیه طول میکشد تا زخم های عمیقی در قلب آن هایی که دوستشان داریم؛ ایجاد کنیم اما سال ها طول می کشد تا آن زخم ها را التیام بخشیم،بیاموزند که دو نفر می توانند به یک نقطه نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند،بیاموزند که کافی نیست،دیگران را فقط ببخشند بلکه باید خودرا نیز ببخشند."

من با خضوع گفتم:"از شما به خاطر این گفت و گو سپاس گزارم. آیا چیز دیگری هست که دوست دارید به فرزندانتان بگویید،خداوند لبخند زد و گفت:"فقط اینکه بدانند من اینجا هستم .همیشه."    

 

 

 

گفت پنج وارونه چه معنا دارد ؟ ♥ خواهر كوچكم این را پرسید ♥ من به او خندیدم ♥ كمی آزرده و حیرت زده گفت ♥ روی دیوار و درختان دیدم ♥ بازهم خندیدم ♥ گفت دیروز خودم دیدم ♥ مهران پسر همسایه پنج وارونه به مینا میداد ♥ آنقدر خنده برم داشت كه طفلك ترسید ♥ بغلش كردم و بوسیدم و با خود گفتم ♥ بعدها وقتی غم ♥ سقف كوتاه دلت را خم كرد ♥ بی گمان می فهمی ♥ پنج وارونه چه معنا دارد ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

 

 

 

ازيه عاشق شکست خورده پرسيدم  

 

بزرگترين  اشتباه؟ گفت عاشق شدن

 

گفتم بزرگترين شکست؟گفت شکست عشق

 

گفتم بزرگترين درد؟ گفت ازچشم معشوق افتادن

 

گفتم بزرگترين غصه؟ گفت يک روزچشمهاي معشوق رانديدن

 

گفتم بزرگترين ماتم؟ گفت درعزاي معشوق نشستن

 

گفتم قشنگترين عشق؟ گفت شيرين وفرهاد

 

گفتم زيباترين لحظه؟ گفت درکنارمعشوق بودن

 

گفتم بزرگترين رويا؟ گفت به معشوق رسيدن

 

پرسيدم بزرگترين ارزوت؟ اشک توچشمانش حلقه زدوبانگاهي سردگفت:  

                                                                                                    (مرگ...)

تمام عشق را دیوار پر کرد                     و حجم خانه را آواز پر کرد

کسی شوق رهایی را نفهمید                    و اندوه جدایی را نفهمید

سکوتی مبهم و دلسرد اینجاست               و باغی دلشکسته سرد اینجاست

به آیینه قسم عشقم هوس نیست               نگاهم آشنای این قفس نیست

تو رفتی شعرهایم مبتلا ماند                     تمام اشکهایم سر جدا ماند

تو رفتی غربتی بی انتها ماند                  همه فریادهایم بی صدا ماند

چرا فکری به حال ما نکردی                  چرا پرواز را معنا نکردی

قفسها از حضورت بی نصیبند                 قفسها عشق را هم می فریبند

قفسها نقطه پایان دنیاست                       قفسها جای دفن آرزوهاست

گاهی آرزو می کنم کاش هرگز نمی دیدمت تا که امروز غم ندیدنت را

بخورم، کاش لبخندهایت اینقدر زیبا نبود که امروز آرزوی دیدن یک لحظه از

لبخندهای عاشقانه ات را داشته باشم، کاش چشمان معصومت به

چشمانم خیره نمی شد تا که امروز چشمان من به یاد آن لحظه ها بهانه

بگیرند و اشک بریزند، کاش حرف دلم را بهت نگفته بودم تا که امروز با خودم

نگم: آخه اون که می دونست چقدر دوستش دارم پس چرا...........؟؟

کوچیک همه شما  بهنام اکبری از شهر مجلسی

سرباز